Papier logarytmiczny
Skale logarytmiczne na obu osiach sprawiają, że zależność potęgowa układa się w linię prostą, a jej nachylenie to wykładnik potęgi.
Skale logarytmiczne na obu osiach sprawiają, że zależność potęgowa układa się w linię prostą, a jej nachylenie to wykładnik potęgi.
Wybierz Papier logarytmiczny z listy. Otworzy się z domyślnie dobranym formatem.
Wybierz format papieru, rodzaj siatki i orientację. W opcjach dostosujesz kolory, marginesy i inne parametry.
Pobierz gotowy plik PDF lub wydrukuj go bezpośrednio ze strony w skali 100%.
Jeśli Twoje dane opisuje wzór y = ax^n, zlogarytmowanie obu stron daje log y = log a + n·log x — linię prostą o nachyleniu n. Naniesienie punktów na papier logarytmiczny zamienia pytanie „czy to funkcja potęgowa?” w „czy punkty leżą w linii prostej?”, co widać na pierwszy rzut oka.
Co więcej, wykładnik odczytasz od razu z nachylenia prostej, a stałą z punktu przecięcia z osią x = 1. Bez dopasowywania krzywych i bez kalkulatora.
Cykl, czyli dekada, oznacza krotność dziesięciu. Trzy dekady w poziomie obejmują zakres od 1 do 1000 — wybierz ich liczbę tak, aby dopasować ją do rozrzutu swoich danych.
Każdy arkusz jest darmowy, w pełni edytowalny i zachowuje idealną skalę druku.
Policz, ile rzędów wielkości (potęg dziesiątki) obejmują Twoje dane. Wartości od 2 do 800 obejmują trzy dekady (1–10, 10–100, 100–1000), więc potrzebujesz trzech cykli.
Wynika to ze skali logarytmicznej. Odstęp od 1 do 2 to taka sama odległość jak od 2 do 4 czy od 5 do 10 — każdy z nich odpowiada takiemu samemu mnożeniu, a nie dodawaniu.
Papier log-log ma skale logarytmiczne na obu osiach i prostuje funkcje potęgowe. Papier półlogarytmiczny ma jedną oś liniową, dzięki czemu prostuje funkcje wykładnicze.
