Liniatura do kaligrafii
Arkusze pomocnicze dopasowane do Twojego pisma: linie wydłużeń górnych, dolnych i wysokości x oraz linie pomocnicze o wybranym kącie nachylenia.
Arkusze pomocnicze dopasowane do Twojego pisma: linie wydłużeń górnych, dolnych i wysokości x oraz linie pomocnicze o wybranym kącie nachylenia.
Wybierz Liniatura do kaligrafii z listy. Otworzy się z domyślnie dobranym formatem.
Wybierz format papieru, rodzaj siatki i orientację. W opcjach dostosujesz kolory, marginesy i inne parametry.
Pobierz gotowy plik PDF lub wydrukuj go bezpośrednio ze strony w skali 100%.
W kaligrafii odstępy tradycyjnie mierzy się szerokościami stalówki, a nie milimetrami – italika może wymagać wysokości x równej pięciu stalówkom, a tekstura gotycka czterem. Oznacza to, że liniatura zależy od narzędzia i każde pióro potrzebuje innego arkusza.
Ustaw wysokość x jako szerokość stalówki pomnożoną przez proporcję danego kroju pisma, a następnie dodaj pasma wydłużeń górnych i dolnych. Właśnie dlatego te trzy wartości ustawia się osobno, a nie jako jedną wysokość wiersza.
Stały kąt nachylenia odróżnia wprawną kaligrafię od starannego pisma ręcznego i niezwykle trudno utrzymać go „na oko” na przestrzeni całej strony.
Każdy arkusz jest darmowy, w pełni edytowalny i zachowuje idealną skalę druku.
Tradycyjnie 55° od poziomu, co stanowi tutaj wartość domyślną. W spencerianie kąt jest nieco łagodniejszy i wynosi około 52°, z kolei italika jest znacznie bardziej spionizowana – 80° lub więcej.
Zmierz szerokość stalówki i pomnóż ją przez proporcję stosowaną w danym kroju pisma. Stalówka o szerokości 2 mm przy wysokości x równej 5 szerokościom daje wysokość x wynoszącą 10 mm.
Ustaw kąt nachylenia na 0 lub 90, a linie pochyłe znikną, pozostawiając same pasma poziome. W ten sposób ćwiczy się zazwyczaj pisma proste, takie jak tekstura gotycka.
